Het leven zoals het is.

Friday, October 02, 2009

Well, you don't.

Als ik aan u denk, denk ik niet alleen negatieve dingen.
Dingen als: "Och, ze kan het zelf niet controleren." of "Maar ze weet niet beter." schieten me vaak te binnen. Oké, niet zo positief, maar toch, het kan ermee door.
Het is spijtig dat jij dingen als medelijden en sociale voeling niet kent, dat jij nooit eens denkt: "Nee, ze is niet zoals mij, maar dat is oké." of "Ahja, er zijn inderdaad nog andere mensen buiten ikzelf." Een spijtige zaak, maar niets waar ik mij zorgen om moet maken. Het zit zo, mensen hoeven zich niet schuldig te voelen over de gebreken van anderen. Dat moeten ze zelf doen.
Het is spijtig dat jij denkt dat je 'all that' bent, want dat is niet zo. Je leeft duidelijk in een andere wereld, want in deze wereld ben je net zoals mij, net zoals iedereen, niet meer en ook niet minder.
Het is spijtig dat je door die gedachte van het 'all that-zijn' denkt dat je zomaar alles kan, en zomaar alles mag....Well, you can't. Dat je denkt dat je mooier bent, of grappiger, of leuker, ofzo. Well, you're not. Dat je denkt dat je zo wat de wereld leidt en alles controleert rondom je. Well, you don't.

Je moet weten dat ik niet meer geef om wat jij wil, wat jij droomt of wat jij hoopt.
En dat is spijtig, maar wel goed voor mij.
I moved on, nu jij nog.

Wednesday, May 20, 2009

Kerstverhaal in Mei

Ha! Maria.
Maria is dan zogezegd wel een officiële heilige.
Fabiola heeft nooit aan sex gedaan.
En Maria? Maria was plots zwanger. 'Oeps? Nee, Jozef, ik weet echt niet hoe dit mogelijk is, dat is een echt wonder.' En dan Jozef: 'Ah ja? Serieus? Och misschien was het de Heilige Geest wel?' De sul.

En dan is Maria dus zwanger, en denkt u dan dat ze met haar zwangerschap bezig is? 'Weet je al waar je gaat bevallen, Maria, heb je al een gynaecoloog, een vroedvrouw, heb je je al wat voorbereid?' En dan Maria: 'Oh nee, dat zie ik dan wel. Hihihihi', want ze heeft zo'n heel irritant lachje, 'hihihihi'. En als het dan zover is, als ze dan moet bevallen, dan gaat ze naar Betlehem, en dan is het van: 'Hallo, Betlehemmers, ik ben het, Maria, de moeder van, enneuh, ik moet nu echt bevallen hoor, dus waar is mijn verloskamertje hier? Hihihihi.'
Maar er is natuurlijk geen verloskamertje voor haar, dus dan moet ze maar verder, op de ezel, dat de kleine baby nog eens lekker doreengeschud wordt voor zijn geboorte, en waar moet ze dan uiteindelijk bevallen? In een stal. Ah ja, Maria, dan had je maar voorbereidselen moeten treffen, nu moet je in een stal bevallen, wil je er nog subsidie bovenop, hoer?

Ze gaat liggen, ze bevalt, ze is in de wolken, 'kijk, Jozef, het is een kindje!' Natuurlijk is het een kindje, het is Jezus, dat weten wij. Het kindje heeft moederlijke warmte nodig, en zorg en liefde, maar wat doet ze dan?
Ze legt hem in een te klein fruitkistje terwijl hij nog nat is van de slijmpjes.
En dàn heeft Maria plots zin om te gaan bidden.
Dan heeft ze plots zin om wat te gaan praten met God: 'Ah ja, God, hihihihi, zeg God, ik zag vorige week zo'n heel schone blauwe sluier op de markt, en dat heeft echt niemand van mijn vriendinnen, zoudt ge mij die kunnen geven, alstublieft alstublieft alstublieft?'

En Jozef staan aan de andere kant van de stal wat te suffen met zijn lantaarn, dat er ook wat licht is.
En om het feest compleet te maken, hebben we ook nog een os en een ezel. Die staan achter in de stal. Hier de os, daar de ezel.
De os die ziet de kleine baby Jezus liggen en gaat met zijn tong boven het fruitkistje staan en dan: 'Hijg hijg hijg'. Met zijn bakkes vol slijm en ossenziektes. De ezel ziet de os staan hijgen en denkt: Haa, kindjes pesten! Hij komt naast de os staan, ze kijken naar elkaar, één, twee, drie en 'hijg hijg hijg'.

En Jezusje ligt daar in dat te kleine kistje met zijn aureool geklemd tegen de kant, met die twee hijgers boven zijn hoofdje, drie kilometer verder staat Maria te bidden: 'Alstublieft, godje, alstublieft', en aan de andere kant staat Jozef wat met zijn lantaarn te suffen en te denken van dat is hier eigenlijk nog een toffe stal.
Voilà - het gezinnetje Van Nazareth is compleet.

En dan moet het bezoek nog komen!
Eerst komt er een koppel herders wat staan stinken naar schaap.
En dan duiken er ook nog eens drie koningen op.

Drie machtige belangrijke wijze koningen, midden in de nacht. Die hebben geen land te regeren ofzo, nee, die hebben niets beter te doen dan 's nachts een beetje op de buiten rond te wandelen, in the middle of nowhere.
'O daar is veel volk, kom we gaan eens kijken.
Wat is er hier gebeurd? Aah kindje geboren, mm, proficiat.' En dan zegt Jozef heel fier: 'Het is Jezus, de zoon van God.' Ja, Jozef staat daar te blinken van trots, hoewel hij met de hele zaak in feite geen bal te maken heeft.
En de koningen hebben geschenken voor de kleine Jezus die daar ligt:
En Jezus denkt: 'Hoera! Misschien krijg ik een beetje warme soep uit een thermos, of een fopspeen, of een warm dekentje.'
Maar wat krijgt hij dan van de eerste koning?
Een leuke stok wierrook. Hoerahoera! Wierrook!
Daar had hij altijd van gedroomd!
En van de tweede koning krijgt hij ook nog eens een lekkere klomp goud. Dat is net wat hij nodig had. En ondanks alles blijft Jezus positief en respectvol, hij knikt met een glimlachje van: dank u, want zo zijn wij - mensen als Jezus en ik - en in al zijn kinderlijke naïviteit hoopt hij nog altijd dat de derde koning hem toch nog iets geeft dat hij kan gebruiken, of dat er op zijn minst iemand die twee hijgende beesten met hun lange tongen van boven zijn gezicht zou weghalen!

Dus komt de derde koning, en wat heeft die derde paljas voor hem bij? Mirre!
Mirre! Hoera! Mirre! De mirre is er! Het feest kan beginnen! Mirre mirre mirre mirre!
Wat is dat, mirre?
Wie weet er hier wat mirre is?
Daar weet ook niemand het!


Wim Helsen

Thursday, May 07, 2009

If I saw you in heaven.

Als ik denk aan het afgelopen jaar, heb ik spijt dat ik je niet beter kende. En als ik je dan al beter gekend had, dacht ik wrs nu net hetzelfde.
Ik wou dat ik alles kon verwoorden, maar het gaat niet. Ik ben in de war.
Ik mis je.

Cliché:

Monday, April 27, 2009

Omdat het ni altijd kan zijn zoals ge het wilt..

Sunday, April 26, 2009

Zoals het hoort.

Daar ging hij dan. De bus draaide de straat in. Alsof ze een metafoor was. Het feit dat de mijne niet naast de zijne was gereden, stuurde een gevoel van wanhoop doorheen mijn lichaam. Mijn maag keerde en er welden een paar tranen op in mijn ogen. Nee, niet hier, toch niet met al die mensen erbij. Ik keek de straat in, de bus was nog steeds zichtbaar. Elk brokje hoop dat nog over was vanmorgen, leek verdwenen te zijn. Hij was ver weg, met bus en al. Dit voelde als het einde, alleen was het niet echt duidelijk van wat dit het einde was. Ik zou het ook nooit te weten komen, een leeg gevoel zou achterblijven en me stilletjes aan opvreten.


Ik kan alleen maar afwachten, zoals het hoort.

Tuesday, April 21, 2009

FAIL

fail owned pwned pictures
see more pwn and owned pictures


fail owned pwned pictures
see more pwn and owned pictures


fail owned pwned pictures
see more pwn and owned pictures

fail owned pwned pictures
see more pwn and owned pictures

fail owned pwned pictures
see more pwn and owned pictures

fail owned pwned pictures
see more pwn and owned pictures

fail owned pwned pictures
see more pwn and owned pictures

fail owned pwned pictures
see more pwn and owned pictures

fail owned pwned pictures
see more pwn and owned pictures

Wednesday, April 15, 2009

I have a cunning plan!